Prawdopodobnie żadnej kobiecie nie było czy też nie jest obce stosowanie diety, doświadczenie diety różnego rodzaju i z różnej przyczyny. Ważne wydarzenia, w których wypadałoby się dostojnie zaprezentować w ulubionej sukience (np. studniówka) i olśniewająco wyglądać, dodatkowo motywowały, by stracić parę kilogramów… Rzeczywiście udawało się, a cena, którą niejednokrotnie płaciło się za owe efekty diety "cud" był efekt jo-jo.

Pragnienie, by dobrze wyglądać i mieć wysportowaną, smukłą sylwetkę wynika również z naszej kultury. Pogoń za modą, reklamą, model „kobiety idealnej” często budzi poważne wątpliwości w akceptacji siebie taką, jaką jestem. Dlaczego? Ponieważ nie dość-piękną i szczupłą? A może nieprzystającą do przyjętych, powszechnie panujących norm względem wyglądu?

Nie jest błędem dbanie o siebie, dobrze jednak, jeśli idzie to w parze z równowagą, a nie przesadną troską o swój wygląd. Ważne jest, aby rozeznać, jakie pożywienie mi służy? Jak się po nim czuję? I jaki przynosi ostateczny efekt zdrowotny. Nie bez kozery jest stwierdzenie w zdrowym ciele, zdrowy duch. Dla kobiety zwłaszcza istotnym jest, by czuć się dobrze w swoim ciele, a jednocześnie nie znęcać się nad sobą drakońskimi dietami.

Oczyszczanie organizmu z toksyn i zalegających składników chorych tkanek nie tylko niesie korzyść w postaci poprawy przemiany materii i zrzuceniu zbędnych kilogramów. Wpływa również na dobre samopoczucie, poprawia funkcjonowanie takich organów jak trzustka, pęcherzyk żółciowy, a także jest pomocne w stanach zapalnych żołądka. Nie należy jednak podejmować się oczyszczania organizmu przy przeciwwskazaniach typu: cukrzyca, nadczynności tarczycy, gruźlicy, chorobach nowotworowych, w wypadku innych (nie wymienionych) chorób przewlekłych bezwzględna jest konsultacja z lekarzem.

Oczyszczanie organizmu może przybierać wielorakie formy i wiąże się z sumiennością, wyrzeczeniem. Jedną z form, która nie tyle obejmuje głodówkę, co konkretne zalecenia żywieniowe w postaci owoców i warzyw, jest Post „Daniela”.

W pierwszych dniach od podjęcia postu czuje się dyskomfort, ból głowy i osłabienie. Wiąże się to z początkową fazą odtruwania organizmu z toksyn. Po pierwszych paru dniach postu pojawia się uczucie lekkości, coraz mniej doskwiera odczucie głodu. Przestawienie się z wcześniejszy nawyków żywieniowych zakłada odstawienie słodyczy, kawy i wszelkich dotychczas spożywanych produktów. Przez okres 14 dni jedynym pokarmem są warzywa (surowe i gotowanie) oraz owoce (grejpfrut, jabłka, cytryna) pozbawione dużej ilości cukru (fruktozy).

Brzmi to strasznie radykalnie? Wydaje się niewykonalne? W pierwszym odczuciu owszem, budzi niechęć, bo być może myślisz: „nie dam rady bez ulubionej, wyśmienitej kawy”, czy też „odstawić ciacho i przekąski - niemożliwe!!!”.

Wszystko zależy jednak od tego, jaki temu przyświeca CEL.

Z ludzkiego punktu widzenia pocieszeniem może być fakt, że jesz dowoli, kiedy tylko masz na to ochotę, a pomimo to Twoje ciało zmienia się. Szkodliwe złogi zostają wydalone, w efekcie czego wzrasta poprawa odporności. Nabierasz wigoru, bowiem energia zwykle spożywania na trawienie ciężkostrawnych pokarmów, pozostaje niewykorzystana.

Odróżnieniem diety czy zwykłego oczyszczania organizmu od Postu jest fakt, że ma on wymiar duchowy. Może on mieć w swoim założeniu:

- post, który jest uwolnieniem od węzłów zła i nałogów,

- post dla rozwiązania ważnych problemów i pokonania przeszkód,

- post dla odnowienia ducha i wyznania wiary,

- post dla zwycięstwa nad emocjonalnymi słabościami, dla duchowego zwycięstwa nad sobą samym,

- post przed ważnymi decyzjami.

Post jest ukazany w Biblii jako pomoc w poszukiwaniu Boga. W poszukiwaniu odpowiedzi na naglące pytania życia.

W Poście Daniela prócz wzmocnienia sił i podniesienia jakości zdrowia ważna jest intencja wyrzeczenia. Jeśli jest ona nacechowana wymiarem duchowym i przynosi wewnętrzną przemianę, wówczas odkryciem jest, że Post nie jest tylko działaniem „dla siebie”, dla swojego ciała, ale przede wszystkim zbliża do Boga.

_____________

Na temat postu polecamy książkę "Tosty i posty".