Dziś często mówi się o dziecku. W mediach lansuje się wizerunek uśmiechniętych rodziców tulących w ramionach swoje maleństwo. Młodzi też pytają, rozważają – kiedy jest najlepszy moment na rodzicielstwo? Z jednej strony studia, plany zawodowe, praca, hasło „kariera zawodowa”. Gdzie w tym wszystkim znaleźć czas na to, aby być rodzicami? Bywa i tak, że młodzi małżonkowie stają wobec nacisków rodziny, znajomych, którzy w jakiś sposób próbują nakłaniać ich do tej decyzji. Trudno jednoznacznie udzielić odpowiedzi na powyższe pytanie. Odpowiedź tak naprawdę jest w nas i by ją znaleźć, warto przyjrzeć się poniższym aspektom.

Rodzicielstwo jest zadaniem. Zadaniem zarówno dla kobiety, jak i dla mężczyzny. Do tego zadania dobrze jest się przygotować. Pierwsze wzorce związane z byciem rodzicami wynosimy z naszych domów rodzinnych. Tam uczymy się nie tylko określonych postaw wychowawczych. Okres dzieciństwa i dorastania to czas, kiedy w naszej świadomości i podświadomości kształtuje się obraz matki i ojca oraz dziecka. Dobrze jest, gdy nie ma niespójności w tych obrazach. Jeśli jednak tak się dzieje, wtedy najczęściej przenosimy je w sposób nieświadomy w nasze dorosłe życie . Dobrze jest stanąć w prawdzie wobec naszej historii. Dobrze jest przyjrzeć się wzorcom, schematom, jakie wynieśliśmy z naszych domów. Tu tak naprawdę zaczyna się początek świadomego przygotowania do dobrego rodzicielstwa. Czas narzeczeństwa, który bezpośrednio poprzedza zawarcie małżeństwa – jest szansą na głębsze poznanie się zakochanych. Wtedy jest okazja, by rozmawiać, by wzajemnie odkrywać przed sobą wspólne marzenia i plany. Jest to też dobry moment do wspólnego przyglądania się swoim rodzinom, wzajemnego poznawania się, a także do przyglądania się temu wszystkiemu, co wpłynęło na kształtowanie się naszej całej osobowości.

W małżeństwie role się zmieniają. To już nie narzeczeni, ale mąż i żona wspólnie budują swoją miłość. Dobrze, aby w tym czasie po ślubie mogli siebie obdarować swoją wyłącznością. Ważne jest tzw. „docieranie się” – ale w innych już rolach – właśnie jako małżonkowie. Wspólne wejście w codzienność, już po podróży poślubnej, gdy opadną emocje po przyjęciu weselnym. Młodzi w tym czasie potrzebują siebie i tylko siebie – by mogli się sobą nacieszyć, swoją obecnością, by mogli też zacząć uczyć się siebie w przestrzeni płciowości i współżycia małżeńskiego. To bardzo ważne, aby spotykali się w dialogu, by wspólnie pochylali się nad swoimi uczuciami. Zawarcie małżeństwa jest zmianą w życiu narzeczonych. Ze zmianami w naszym życiu łączy się poczucie stresu, który jest naturalnym elementem towarzyszącym człowiekowi szczególnie na etapie podejmowania ważnych życiowych decyzji i zmian. Warto wiedzieć, że właśnie zawarcie małżeństwa jest jednym z bardziej stresujących wydarzeń w życiu człowieka. Zaraz po nim stoi stres związany z narodzinami pierwszego dziecka .

Czas początków małżeństwa jest już przygotowaniem do czasu rodzicielstwa. Bo dobre rodzicielstwo opiera się na dobrej relacji małżeńskiej. Z wzajemnej miłości rodziców będą w przyszłości czerpać dzieci. Dlatego im lepiej i dojrzalej mąż i żona staną wobec nowych zadań już na początku swego związku – tym piękniej obdarzą miłością swoje dzieci.

Czasem jednak małżonkowie stają wobec presji czy nacisków ze strony rodziny, znajomych – „No, kiedy dziecko? Może już byście się postarali?” itp. Dobrze jest pamiętać, że jedynymi osobami, które decydują o czasie pojawienia się dzieci – są właśnie małżonkowie . To nie mama, teściowa, czy znajomi mają w jakikolwiek sposób wpływać na te decyzje. Jedność małżonków, jaką wciąż się stają i w niej doskonalą – wymaga od nich wspólnych rozmów i decyzji, a także stania na straży granic swojego małżeństwa.

A co wtedy, gdy na horyzoncie wielka fala sukcesów zawodowych, plany, kariera? Jeśli myśl o dziecku jest odkładana w daleką przyszłość? Najpierw praca, dobre zarobki, spełnione marzenia, własne mieszkanie, dom... Jednym słowem jeszcze nie teraz, bo byłby to „kłopot” dla nas. Poza tym trzeba przygotować się finansowo, – bo dziecko przecież kosztuje... To wszystko jest potrzebne człowiekowi, jednak to, co jest niezwykle cenne w budowaniu bazy do dobrego rodzicielstwa – to kształtowanie wspólnej hierarchii wartości. Jeśli bezcenną wartością dla obojga jest dobra miłość i jej rozwój – to naturalną konsekwencją będzie pragnienie przedłużenia tej miłości właśnie w dziecku. Wtedy mały człowiek nie jawi się jako „problem”, „kłopot” czy „przeszkoda”, ale nasza wspólna miłość i nasze wspólne zadanie.

Rodzicielstwo zaczyna się właśnie wtedy – gdy w małżonkach pojawia się myśl, pragnienie przedłużenia wzajemnej miłości w osobie dziecka. Najpiękniejszym darem dla nowopoczętego człowieka jest przyjęcie go przez rodziców i radosne powitanie – „Witaj Maleństwo!”. Poczęcie nowego człowieka jest darem – oboje małżonkowie przekazują nowe życie, ale nie działają tutaj sami. Są oni oboje niezastąpionymi współpracownikami samego Boga, który jest Dawcą życia. To cenna myśl – Bóg pragnie istnienia człowieka – dlatego każde poczęte nowe życie jest bezwzględną wartością, nawet jeśli nie zostaje przyjęte przez rodziców . Cennym darem dla młodych małżonków i rodziców jest dobra znajomość cyklicznych przemian, jakie zachodzą w organizmie kobiety. Dobrze jest, jeśli kobieta już w czasie narzeczeństwa prowadzi obserwacje związane z okresem płodności i niepłodności w trakcie trwania cyklu miesiączkowego. W małżeństwie jest to wspólne zadanie dla męża i żony, które w sposób znaczący wiąże się z opowiedzianym rodzicielstwem . Życie w zgodzie z prawami natury daje im obojgu prawdziwe poczucie wolności i czystości serca. I jest właśnie okazją – do świadomego towarzyszenia Maleństwu – już od pierwszych chwil jego życia. Dzięki obserwacji temperatury oraz sygnałów wysyłanych z ciała kobiety – młodzi rodzice mogą bardzo szybko być pewni, że już są rodzicami . Czas przed poczęciem warto wykorzystać na przeprowadzenie kontrolnych badań ogólnych i ginekologicznych. Warto zadbać o zdrową dietę zarówno przyszłej mamy i przyszłego taty.

Przyjęcie i powitanie dziecka – to pierwszy milowy krok w budowaniu jego poczucia własnej wartości. Przyjęcie go bez względu na jego zdrowie, płeć, moment poczęcia. Warto wspomnieć, że rodzicami jesteśmy już wtedy właśnie, gdy pod sercem mamy rozpoczyna życie mały człowiek. Często słyszymy: „Będę mamą, zostanę ojcem” – widać niespójność tych komunikatów z faktem niezaprzeczalnym: „Jestem mamą, jestem ojcem już od chwili poczęcia, a nie od momentu narodzin”. Czasem młodzi rodzice z różnych powodów nie dzielą się dobrą nowiną z najbliższymi – „Nie będziemy zapeszać...Bo jeszcze nie wiadomo czy wszystko jest dobrze...Różnie może jeszcze być...”. Dziadkowie Maleństwa, rodzina, bliscy mają prawo wiedzieć – od samego początku, że już są dziadkami, ciociami, wujkami.

Rozpoczyna się nowy etap, inny już czas. Czas wspólnego oczekiwania na narodziny. Kolejna wielka zmiana w życiu małżonków. Teraz to oni – małżonkowie i rodzice oraz owoc ich miłości – nowopoczęte życie pod sercem mamy – razem stanowią rodzinę. Czas ciąży – to wielkie przemiany, przede wszystkim w ciele kobiety. Ale jest to jednocześnie czas przemian w sercu, w sposobie myślenia. Jest to czas radosny, ale nierzadko łączy się z trudem, niełatwymi emocjami. To wielkie zadanie dla męża i ojca. Jego rola jest niezastąpiona. Jego wsparcie, pomoc, okazywanie zrozumienia żonie. To właśnie moment, kiedy małżonkowie – w kolejnym i nowym etapie swojego życia – mogą czerpać ze skarbca swojej miłości, którą pielęgnowali już prędzej. Żona staje się teraz pomocą dla swojego męża w nawiązywaniu relacji z maleńkim życiem w jej łonie. Dziecko reaguje na dotyk i głos. Od siódmego miesiąca słyszy i po narodzinach jest w stanie rozpoznać głos swojego taty! Warto już w tym czasie okazywać dziecku swoją czułość i miłość, rozmawiać, opowiadać o tym, co „słonko widziało”, śpiewać kołysanki, piosenki, czytać bajki. To zaprocentuje i zaowocuje w przyszłości. Cenna pozostaje także osoba lekarza prowadzącego ciążę. Warto, aby był to człowiek, którego oboje rodzice darzą zaufaniem. I najważniejsze – aby była to osoba, która cieszy się nowym życiem. Dbałość o urozmaiconą i zdrową dietę, stała opieka lekarska, odpoczynek, a także gotowość do rezygnacji z aktywności zawodowej, gdy będzie to już zalecone i ważne dla zdrowia mamy i dziecka – to także sposoby okazywania miłości i troski Maleństwu.

Gdy zbliża się czas rozwiązania, rodzice zastanawiają się nad wyborem szpitala, położnej. Dziś jest wiele propozycji dla młodych rodziców oczekujących na narodziny swoich dzieci – w formie różnego typu szkół pomagających w przygotowaniu do samego aktu porodu oraz pielęgnacji Maleństwa tuż po nim. To bardzo cenne i pomocne inicjatywy i dobrze, jeśli jest możliwość skorzystania z nich. Warto też rozmawiać o samym porodzie. To, czy małżonkowie będą wspólnie „wspinać się na szczyt” – zależy wyłącznie od ich decyzji. Na pewno obecność zaufanej i pewnej osoby jest bezcenna dla mamy, która wydaje na świat dziecko. I z pewnością jest to cenne doświadczenie dla młodego taty, który może dziś aktywnie uczestniczyć w narodzinach dziecka i w jego pierwszych chwilach po drugiej stronie brzuszka. To on może przeciąć pępowinę, a potem wspólnie z żoną powitać swoje dziecko, powitać imieniem, które wcześniej dla niego wybrali. I cieszą się, że to właśnie chłopiec lub właśnie dziewczynka! Akceptacja i przyjęcie płci dziecka jest bardzo ważna już teraz dla tego małego człowieka. Istotne jest również to, że w trakcie trwania akcji porodowej żona i mama jest skupiona i całkowicie pochłonięta pomaganiem Maleństwu w narodzinach. Dlatego obecność męża jest tym bardziej cenna i pomocna, gdy należy czuwać nad opieką, decyzjami personelu medycznego. Niezmierną pomocą dla rodziców i rodzącego się Maleństwa – jest osoba zaufanej i doświadczonej położnej. Warto zadbać o taką opiekę jeszcze przed porodem.

Narodziny dziecka to cud. Cud, nad którym warto się pochylić. Czas po porodzie obfituje w silne emocje zarówno dla mamy, taty, jak również dla nowonarodzonego człowieka. Mama i dzidziuś potrzebują wtedy tylko spokoju i odpoczynku. Narodziny nowego członka rodziny, tym bardziej, jeśli jest to pierwsze dziecko – często „zapalają” serca dziadków, wujostwa – ogromną radością i jednocześnie wielką chęcią do prędkiego odwiedzenia Maleństwa i jego rodziców. To oczywiste, że dziadkowie i najbliżsi cieszą się wnukiem i chcą go osobiście powitać. Jednak nie jest dobrze ani dla mamy, ani dla Maleństwa – jeśli w te pierwsze trzy tygodnie po porodzie – mieszkanie jest pełne gości i najbliższej rodziny. Częste są także propozycje pomocy ze strony dziadków – w formie przyjazdu i pomocy w pielęgnacji dziecka. To rodzice mają nawiązać więź ze swoim dzieckiem i to oni właśnie najlepiej się nim zaopiekują. Dziecko potrzebuje czułego dotyku, szczególnie rąk swojej mamy, potrzebuje być tulone i z miłością karmione jej mlekiem. Dotyk to jeden z najważniejszych języków miłości małego człowieka. Potrzebuje ono także słyszeć głos swoich rodziców, który najczęściej słyszało będąc jeszcze w łonie mamy. To mu daje poczucie bezpieczeństwa. Ten czas tuż po porodzie jest wielką lekcją miłości dla męża i żony. Ona dochodzi do sił po wysiłku porodu, powoli oswaja się z nową sytuacją. Maleństwo również – przy pomocy szczególnie mamy – uczy się adaptacji do życia w nowych dla niego warunkach. Mama stanowi dla niego całkowite poczucie bezpieczeństwa. Przez pierwsze pół roku będzie trwać okres symbiozy dziecka z mamą. W tym okresie to właśnie ona powinna w szczególności zaspokajać potrzeby Maleństwa. Poród zarówno dla rodziców, jak i dla Malucha jest kolejną wielką zmianą. Mały człowiek całkowicie bezbronny, potrzebuje bezwzględnej uwagi i czułości, potrzebuje by jego potrzeby były zaspokajane natychmiast. To czuła miłość, opieka i troska rodziców jest fundamentem dla prawidłowego dalszego rozwoju dziecka. Ważne, aby rodzice mieli tego świadomość, że ich nowonarodzone dziecko potrzebuje ich obecności, dotyku, czułego głosu, utulenia i przede wszystkim poświęconego mu czasu. O ten czas warto zadbać, by był dobrze wykorzystany. Można wcześniej, jeśli to możliwe, zaplanować dłuższy okres urlopu taty.

Często słyszy się, że po narodzinach dziecka dla małżeństwa zaczyna się trudny czas – bo bez wyjść tylko we dwoje, bo nie ma czasu na to, aby tę miłość pielęgnować. Nie ma czasu na to, by dbać o wspólne przyjaźnie. Mówi się nawet, że na nic już nie ma czasu - w końcu mamy małe dziecko i teraz ono jest najważniejsze... To prawda, że po narodzinach dziecka do planu dnia dochodzą zupełnie nowe obowiązki związane z jego opieką i pielęgnacją. Warto to sobie jednak „poukładać”, uporządkować – bo po pierwsze okres ciąży był już czasem, gdy małżeństwo wszędzie wybierało się właśnie z dzieckiem. Po drugie czas ciąży był też czasem, gdy małżonkowie byli już rodzicami. I po trzecie – rodzice są małżonkami przede wszystkim. To sobie nawzajem ślubowali miłość. Dlatego są oboje zobowiązani do pielęgnacji tej miłości, do dbania o to, by ona ciągle rosła i była coraz pełniejsza. I czas, kiedy Maleństwo jest już po drugiej stronie brzuszka – od niczego nie zwalnia małżonków. Nie zwalnia ich od troski i pracy nad miłością. Warto o to zadbać, o czas tylko dla siebie. Tak, jak już zostało wspomniane – to z wzajemnej miłości rodziców dziecko czerpie siłę do dobrego rozwoju. Rodzicielstwo to proces, który trwa i to od samych już rodziców w dużej mierze zależy jego dalszy kształt. Każde dziecko jest darem dla rodziców i każde jest indywidualnością. I o dobre rodzicielstwo także warto zadbać. Ciągła praca nad sobą, ale też otwartość na szereg propozycji – w postaci dobrych kursów dla rodziców, cennych lektur, a przede wszystkim kontakt z ludźmi dobrze wychowującymi swoje dzieci – dadzą możliwość do ciągłego wzrastania i doskonalenia się w tej sztuce.