red. Józef Augustyn SJ, „Duchowość kobiety”

wydawnictwo WAM, Kraków 2007

Kobieta niejedno ma imię, a równocześnie (i paradoksalnie) bycie Nią oznacza pewien szczególny wymiar wrażliwości, pewną głębię duchowości, którą współcześnie albo próbuje się zagłuszyć i zepchnąć, albo całkiem przeformułować na sposób ezoteryczny i parapsychologiczny. Tak nie godzi się patrzeć.

Wokół tego stanowiska skupiają się publikacje (ukazujące się wcześniej w „Życiu duchowym”) zebrane w tomiku „Duchowość kobiety”. I, co warte podkreślenie, jak pisze redaktor (Józef Augustyn SJ) we wstępie: „o duchowości kobiety można przecież mówić jedynie w kontekście duchowości mężczyzny i odwrotnie”, dlatego uzupełnieniem tej książki jest „Duchowość mężczyzny”, o której piszemy w innym artykule.

Jak teologia mówi o kobiecie? Gdzie jest miejsce kobiecości w obrazie Boga? Jakie były uczennice Chrystusa? Jak rozumieć piękno kobiecości Maryi i innych święte kobiety? Jakie jest Jej miejsce w Kościele? Czy kobiety są bardziej pobożne? Co oznacza macierzyństwo? Jak mężczyzna spostrzega jej miejsce w rodzinie? Jaka szczególna relacja łączy matkę i córkę? Jaki obraz kobiecości „serwują” dzisiejsze media? Na te oraz na wiele innych kwestii odpowiadają autorzy artykułów.

Książka posiada pewien wymiar pokrzepienia, przypomnienia o miejscu kobiety w samym sercu teologii i nauczania Kościoła, w centrum życia rodzinnego i społecznego. Kobieta jawi się jako dar, a jej duchowość jako głębia Mądrości i Wrażliwości uzupełniająca duchowość mężczyzny, by stworzyć Pełnię na wzór boski. Ciekawa pozycja, znakomici autorzy i wielka radość czytania.